Vondst tussen de bomen
Een paar jaar terug liep fotograaf Sid Saunders door een Engels bos toen hij bijna zijn evenwicht verloor. Hij was net even van het pad gestapt om een plas te ontwijken. Wat eerst leek op een flinke kei, bleek bij beter kijken totaal iets anders: een klein, met mos begroeid grafsteentje dat haast onzichtbaar lag tussen de bladeren.
Omdat de steen oud, vies en verweerd was, besloot Saunders hem op te frissen. Zo kon hij uitzoeken wie er meer dan 130 jaar geleden begraven lag. “De dag erna ben ik teruggegaan om alles schoon te maken, inclusief de plek eromheen,” vertelde hij aan The Dodo.
Toen het mos en vuil weg waren, bleek het geen gewone grafsteen: hij was geplaatst voor iemands huisdier, een konijn dat in 1882 overleed. Op de steen stond: “Ter herinnering aan de kleine Duchie,” met daarnaast een gegraveerd konijntje. “Geboren augustus 1869. Overleden december 1882.”
Eerst dacht Saunders nog dat het om een hondengraf ging — maar dit was duidelijk voor een veel kleiner dier. “Ik was totaal verbaasd!” zei hij. “Toen ik terugging om het schoon te maken, zag ik het kleine konijntje op de steen en besefte ik dat het waarschijnlijk om een Nederlands konijnenras ging.”
Duchie: een dierbare metgezel
Met goede verzorging halen tamme konijnen vaak tien jaar of meer. Duchie bereikte zelfs dertien jaar — een indrukwekkende leeftijd voor een konijn. Zijn baasjes lieten na zijn overlijden een speciaal gemaakte grafsteen plaatsen. Huisdieren horen bij het gezin, en aan alles is te zien dat Duchie liefdevol is grootgebracht, benadrukte Saunders.
De plek waar Duchie begraven ligt, maakte in de 19e eeuw deel uit van een privélandgoed, aldus Saunders. Het is dus goed mogelijk dat hij toebehoorde aan de bewoners van dat domein. Tegenwoordig heet het gebied Marline Wood, een geliefde wandelplek waar mensen graag de natuur opzoeken en fotograferen.
Er blijft veel onbekend over het gezin van dit konijn, maar één ding is glashelder: ze waren dol op hun kleine vriend. Dankzij de aandacht van zijn familie én doordat Saunders het graf opnieuw ontdekte, kunnen dierenliefhebbers Duchie nu, ruim 130 jaar later, nog steeds eren.
