Mo is 27 en rijdt al een jaar in een Mercedes E63. Geen leaseauto, benadrukt hij, maar een wagen waar hij zelf knetterhard voor heeft gewerkt. “Ik kom niet uit een rijk nest,” zegt hij. “Alles wat ik heb, heb ik zelf bij elkaar verdiend.” Voor hem is die auto meer dan vervoer; het staat voor succes, discipline en doorzetten. “Dat geluid is voor mij geen herrie, maar het gevoel van vrijheid.”
Klachten uit de buurt
Niet iedereen is even blij. De buren hebben al meerdere keren geklaagd over het geluid, vooral als Mo ’s ochtends wegrijdt of ’s avonds laat thuiskomt. “Dan staat er weer iemand aan de deur of roept er iemand vanaf het balkon,” vertelt hij. Volgens Mo gaat het meestal niet om extreme situaties. “Ik trek niet op alsof ik op het circuit sta.” Maar het diepe gebrom van een E63 valt nu eenmaal op.
Het draait om meer dan geluid
Mo heeft het idee dat het niet alleen om decibellen gaat. “Als ik in een oud hatchbackje zou rijden, hoor je niemand.” Hij merkt dat zo’n auto reacties oproept: blikken, opmerkingen, aannames. “Mensen denken meteen dat je zit te showen of iets fout doet.” Volgens hem speelt jaloezie vaker mee dan men wil toegeven. “Niet iedereen kan het hebben als iemand jong is en het goed doet.”
Succes mag niet te veel opvallen
Wat Mo frustreert, is dat succes in Nederland vaak met argwaan wordt bekeken. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.” Hij vindt dat die mentaliteit mensen klein houdt. “Waarom zou ik niet mogen genieten van wat ik heb bereikt?” Voor hem hoort het geluid bij de hele beleving. “Daar betaal je voor.” Hij vergelijkt het met iemand die moppert over muziek op een festival. “Ga daar dan misschien niet pal naast staan.”
Waar trek je de lijn
Tegelijk wil Mo geen gedoe. “Ik wil gewoon normaal leven.” Hij past zich al aan door in de straat niet onnodig gas te geven. Maar schamen gaat hij zich niet. “Ik ga mijn auto niet verkopen omdat iemand het irritant vindt.” Volgens hem wordt tolerantie vaak één kant op verwacht. “Ik moet rekening houden met hen, maar zij niet met mij.”
Imago en aannames
Mo merkt dat zijn leeftijd en achtergrond het oordeel kleuren. “Als een oudere man in zo’n auto rijdt, heet het ineens stijlvol.” Bij hem is het sneller patserig of asociaal. “Dat steekt.” Hij voelt zich niet serieus genomen. “Mensen hebben hun mening klaar voordat ze me kennen.” Volgens Mo zegt dat meer over de omgeving dan over hem.
Samenleven of inbinden
Voor Mo betekent samenleven dat je elkaar iets gunt. “Je woont niet in een hutje op de hei.” Geluid hoort volgens hem bij de stad en bij moderne mobiliteit. “Je kunt niet alles wegpoetsen.” Hij vindt dat de discussie vaak te zwart-wit is. “Alsof ik óf een aso ben, óf mijn buren zeurpieten.”
Uiteindelijk blijft er voor Mo één vraag over voor jou: gaat het echt om geluidsoverlast, of vinden we het lastig als iemand openlijk geniet van zijn succes?
