Ouwe diesel laat moderne hybrides blozen
Automerken strooien met slimme hybride-constructies en loodzware accupakketten om het verbruik te drukken, maar een Britse journalist laat zien dat echte zuinigheid soms totaal ergens anders vandaan komt. Voor een prikkie kocht hij een 22 jaar oude Audi A2 met diesel en vertrok met één missie: door de barrière van 100 miles per gallon knallen. Het resultaat? Ongelooflijk sterk.
A2: verkoopflop, technisch hoogstandje
Toen de Audi A2 rond het jaar 2000 uitkwam, bleef hij in de showroom liggen, maar onderhuids was het een baanbrekend lichtgewicht. Dankzij de aluminium carrosserie weegt hij verrassend weinig, precies wat je wilt als elke druppel moet tellen. Matt Prior van Autocar legde 500 pond neer (ongeveer 575 euro) voor een doorleefd exemplaar met de bekende 1.4 TDI-driepitter.
Het doel: 100 mpg, dus ruim 1 op 35
Prior mikte op 100 miles per gallon, goed voor zo’n 2,8 liter per 100 kilometer. Omgerekend praat je dus over grofweg 1 op 35. Geen plug-in, geen batterijpakket en geen elektromotor die helpt. Gewoon een kleine diesel, veel geduld en een rijstijl die volledig draait om efficiëntie.
Weinig voorbereiding, groot verschil
Geen extra gadgets of exotische mods; de aanpassingen waren simpel. De achterbank ging eruit om kilo’s te besparen. De bandenspanning werd opgepompt tot 2,7 bar om de rolweerstand te drukken. Daarna de snelweg op, waar je met een constant tempo en een beetje strategie de grootste winst pakt.
De slipstream-hack
De tactiek was old-school hypermiling: zoek een groot voertuig en blijf er op veilige afstand achter hangen zodat je uit de wind rijdt. Prior koos vaak een vrachtwagen of busje als ‘haas’. Nam die ‘haas’ een afrit, dan zag je het gemiddelde direct kelderen: wat in de hoge 90 mpg zat, zakte terug naar midden 90. Elk gat in de verkeersstroom voelde als een lek in de tank.
Zware stukken en een fijne meevaller
Op stukken als de A34 werd het vooral een mentale uitdaging. Je ziet het gemiddelde langzaam teruglopen en weet: elke misstap kost bereik. Toen dook er wegwerk op de M27 op met een limiet van 40 mph, en precies daar komt de A2 tot leven. Bij die lage, stabiele snelheid rolt de lichte Audi bijna moeiteloos, en elke omwenteling van de driecilinder levert opvallend veel meters per druppel op.
De eindscore
Bestemming: Lee-on-the-Solent. Eindstand op de boordcomputer: 100,9 mpg. Omgerekend is dat ongeveer 1 op 35,7. Moderne toppers als Toyota Prius of Hyundai Ioniq zijn zuinig, maar dit cijfer evenaren in de praktijk is knap lastig. Extra mooi: dit was geen labproef, maar een realistische rit met slim meebewegen met het verkeer en wat aerodynamisch voordeel.
Voor een habbekrats rijden
Financieel maakt het verhaal het nóg leuker. De A2 was zo goedkoop omdat de keuring verlopen was en het uiterlijk weinig indruk maakte. Prior dacht eerst: even 1000 mijl draaien en dan weer verkopen. Maar met zo’n resultaat voelt wegdoen dom. Verkoopt hij ’m later voor de marktwaarde, dan hebben die kilometers hem per saldo vrijwel nul pence per mijl gekost.
Wat 20 jaar autotechniek ons leert
In twee decennia zijn auto’s slimmer, sneller en veiliger geworden, vol assistenten en schermen. Toch is pure efficiëntie niet automatisch het terrein van de allernieuwste technologie. De A2 laat zien dat een licht onderstel, een kleine zuinige motor en een geduldige rechtervoet soms meer brengen dan complexe hybrides. Het is een reminder dat massa je vijand is en dat goede aerodynamica gratis kilometers oplevert.
Wat jij hieraan hebt
Wil je zuinig rijden zonder futuristisch prijskaartje? Let op gewicht, bandenspanning en een lage, constante snelheid. Gebruik het verkeer in je voordeel, zonder onveilig te kleven. Deze oude Audi bewijst dat nuchtere keuzes en wat discipline cijfers mogelijk maken waar moderne techniek vaak alleen van droomt. Sommige oplossingen lagen er al lang voordat we eraan gewend raakten.
(Bron: autobahn.eu)
