Fans betuigen massaal steun aan weduwe van Koos Alberts (80)

Joke Alberts heeft de laatste jaren heel wat te verduren gehad. De 80-jarige weduwe van volkszanger Koos Alberts nam in 2018 afscheid van haar man. En nu krijgt ze wéér heftig nieuws te verwerken.

Artsen hebben bij haar de ziekte van Parkinson vastgesteld.

In een openhartig gesprek met weekblad Weekend praat ze over de uitslag, haar klachten en de onzekerheid die daarbij komt kijken.

Voor haar naasten kwam het als een schok, maar Joke probeert zelf vooral de moed erin te houden.

Toch merkt ze dat haar lijf niet meer voelt zoals vroeger.

Artsen stellen een nare diagnose

Een paar weken terug hoorde ze dat het echt om Parkinson gaat.

Helemaal uit de lucht vallen deed het niet; ze voelde al een tijd dat er iets niet klopte.

Bewegingen die ooit vanzelf gingen, kostten ineens meer moeite.

Stijfheid stak de kop op en af en toe begon ze te trillen.

In het begin wist ze niet goed wat ze daarmee aan moest.

Maar toen de klachten bleven, dacht ze steeds vaker aan Parkinson.

Dat voorgevoel bleek te kloppen.

‘Ik werd almaar stijver’

In het gesprek met Weekend zegt Joke dat de eerste signalen haar aan het nadenken zetten.

Haar lijf werkte niet meer zo makkelijk mee.

Vooral de stugheid sprong eruit.

Die lichte rillingen kende ze niet van zichzelf.

Omdat ze altijd lenig is geweest, voelde die omslag vreemd en ongemakkelijk.

Ze vroeg zich af of het misschien iets neurologisch was.

Toen de artsen een paar weken geleden bevestigden dat het inderdaad Parkinson is, kwam dat dus niet helemaal onverwacht.

Maar dat maakt de impact er niet minder op.

‘Ik ben niet meer zo fit als eerst’

Wat ze lastig vindt, is het verschil tussen hoe ze eruitziet en hoe ze zich voelt.

Van buiten oogt ze volgens zichzelf nog best fit.

Maar vanbinnen merkt ze duidelijk verandering.

‘Ik ben niet meer zo fit,’ zegt ze in het interview.

Door de stijfheid en het trillen vertrouwt ze haar eigen lijf minder.

Juist dat vindt ze moeilijk.

Ze was gewend om soepel en zelfstandig haar ding te doen.

Nu moet ze leren omgaan met beperkingen die er eerst niet waren.

Joke blijft opmerkelijk positief

Ondanks de nare boodschap weigert ze bij de pakken neer te zitten.

Ze zegt dat ze altijd positief in het leven heeft gestaan.

Als het tegenzit, kijkt ze naar wat nog wél kan.

Die houding heeft haar vaker geholpen.

Zo denkt ze terug aan het zware auto-ongeluk van Koos in 1987.

Dat zette hun leven volledig op zijn kop.

Hij liep een dwarslaesie op en kwam in een rolstoel terecht.

Toch bouwden ze samen weer iets op.

Daarvan leerde Joke dat je soms moet accepteren wat je niet kúnt veranderen.

Steeds blijven hangen in wat niet meer lukt, schiet volgens haar niet op.

Ze wil vooral blijven genieten van wat er wél is.

Hoop op hulp van medicijnen

Ze hoopt dat medicatie haar klachten wat dempt.

Vooral die stijfheid zou ze graag zien afnemen.

Die maakt haar soms onzeker.

Omdat bewegen vroeger vanzelf ging, is het wennen aan nieuwe grenzen.

Ze hoopt dat behandeling haar weer wat soepelheid en vertrouwen geeft.

Hoeveel de medicijnen gaan doen, valt nog niet te zeggen.

Parkinsonmedicatie werkt nu eenmaal bij iedereen anders.

Wat houdt de ziekte van Parkinson in?

Parkinson is een chronische aandoening van het zenuwstelsel waarbij bepaalde hersencellen langzaam minder goed functioneren.

Daardoor ontstaat o.a. een tekort aan dopamine, een stofje dat bewegingen aanstuurt.

De klachten kunnen flink uiteenlopen.

Veelgezien zijn trillen, stijve spieren en trager bewegen.

Daarnaast komen evenwichtsproblemen, vermoeidheid en slaapproblemen voor.

Niet iedereen heeft dezelfde symptomen en de ernst verschilt per persoon.

Genezen kan je het nu nog niet, maar medicijnen en andere therapieën kunnen klachten verlichten.

Veel mensen leven nog jarenlang met de aandoening.

Joke heeft het idee dat haar klachten relatief mild zijn

Ook richting de toekomst probeert ze optimistisch te blijven.

Ze wordt binnenkort 81 en weet dat je op die leeftijd vaker met kwaaltjes te maken krijgt.

Toch wil ze niet steeds bezig zijn met doemscenario’s.

Ze weet dat het verloop per persoon verschilt en denkt zelf niet tot de zwaarste gevallen te behoren.

Dat idee stelt haar gerust.

Ze kijkt het aan en probeert intussen zoveel mogelijk te genieten.

Over de ernst en het verdere verloop is geen medische extra informatie gedeeld.

Het ingrijpende ongeluk van Koos Alberts

Haar eigen ziekte haalt ongetwijfeld herinneringen op aan de zware jaren met Koos.

Op 29 oktober 1987 kreeg de volkszanger een ernstig auto-ongeluk.

Na een optreden reed hij, vermoeid, tegen een boom.

Koos raakte zwaar gewond en hield er een dwarslaesie aan over.

Vanaf toen was hij afhankelijk van een rolstoel.

Voor het gezin veranderde alles.

Toch gaf hij zijn muziek niet op.

Na lang revalideren stond hij weer op het podium.

Zo liet hij zien hoeveel muziek voor hem betekende.

Joke bleef al die tijd naast hem staan.

Afscheid van de liefde van haar leven

In september 2018 kreeg Joke opnieuw een mokerslag.

Koos Alberts stierf op 71-jarige leeftijd aan blaaskanker.

In de jaren tachtig was hij een van de bekendste artiesten van het land.

Met hits als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen veroverde hij talloze harten.

Voor Joke was hij natuurlijk veel meer dan een artiest.

Hij was haar man, maatje en grote liefde.

Na zijn dood moest ze verder zonder hem.

Eerder vertelde ze hoe groot het gemis is en hoe ze toch probeert te genieten.

Weer een lastige periode

Nu ze zelf met gezondheidsproblemen te maken heeft, breekt opnieuw een onzekere tijd aan.

Parkinson kan het dagelijks leven beïnvloeden en vraagt soms om aanpassingen.

Als je gewend bent om zelfstandig te zijn, is dat pittig.

Toch is Joke vastbesloten haar positiviteit niet kwijt te raken.

Ze wil niet dat het haar hele leven gaat dicteren.

Ze focust op wat haar nog blij maakt.

En ze hoopt dat de medicijnen de klachten dempen.

Joke kijkt vooruit

Ondanks alles blijft de weduwe van Koos Alberts hoopvol.

Ze weet dat de ziekte blijft, maar wil zich er niet door laten regeren.

Voor nu kijkt ze vooral hoe haar lijf reageert op de behandeling.

De toekomst is onzeker, maar Joke wil blijven genieten.

Haar verhaal laat zien dat zo’n diagnose zelfs voor een enorm positief mens veel verandert.

We wensen Joke Alberts veel sterkte en hopen dat de behandeling haar klachten verzacht.