Ouder zijn is geen kinderspel: het vraagt veel verantwoordelijkheid en levert je tegelijk de mooiste én lastigste momenten op. De weg zit vol hobbels, groot en klein. Een van de belangrijkste dingen die je doet, is je kind vormen en leren omgaan met dagelijkse tegenslagen. Een veelvoorkomend struikelblok, bij zowel jonge kinderen als tieners, zijn driftbuien. Hoe reageer je daar handig op én help je je kind ermee te stoppen? Een moeder ontdekte een aanpak die echt werkt, dankzij een tip van een pedagoog.
Tijdens het opgroeien komt er bijna altijd een fase waarin driftbuien heftiger en vaker voorkomen, soms zonder duidelijke aanleiding. In zo’n periode is het voor ouders lastig om goed te luisteren en het gedrag te sturen. Toch zit de oplossing niet in straffen, afblaffen of negeren. Dat maakt het onrustige gevoel juist groter en wakkert de bui verder aan.
Daarom is het belangrijk om het gedrag niet zomaar te laten gebeuren, maar manieren te leren om ermee om te gaan. Het verhaal van een moeder laat zien hoe dat kan. Haar dochter kreeg sinds de start op school steeds vaker en heviger uitbarstingen. Ze klopte aan bij de schoolpsycholoog en kreeg een advies dat verrassend effectief bleek.
De psycholoog stelde voor om haar kind één simpele vraag te laten beantwoorden waarmee ze kon kalmeren en haar eigen gedrag leren begrijpen: “Is dit een groot probleem, een middelgroot probleem, of een klein probleem?” Die vraag helpt een kind de ernst van wat er speelt in te schatten.
Zelfs jonge kinderen kunnen vaak prima aangeven hoe groot iets voor hen voelt. Wat je kind ook zegt: neem het serieus. Leg vervolgens uit dat grote problemen meestal niet direct op te lossen zijn, middelgrote problemen om rustig nadenken en plannen vragen, en kleine problemen vaak snel op te lossen zijn. Door op deze manier te reflecteren leren kinderen hun eigen problemen te wegen en zelf oplossingen te bedenken.
Volgens deze moeder was het effect meteen merkbaar. Toen haar dochter begon te huilen omdat ze haar lievelingsbroek niet aan kon doen — die was nog aan het drogen — stelde de moeder de vraag: “Alice, is dit een groot, middelgroot of klein probleem?” Het meisje gaf toe dat het eigenlijk geen reden was voor zo’n grote uitbarsting. De moeder moedigde haar aan om een oplossing te verzinnen. Zonder te twijfelen zei ze dat ze gewoon even een andere broek zou aantrekken totdat de favoriete broek droog was.
Heb je te maken met driftbuien, of ken je ouders die hiermee worstelen, probeer dan deze aanpak aan te raden. Zo’n eenvoudige vraag kan de spanning snel laten zakken en helpt om het probleem op een rustige, constructieve manier aan te pakken.
