Er zijn van die nummers die nooit oud aanvoelen. Voor veel countryfans is ‘He’ll Have to Go’ van Jim Reeves precies zo’n plaat. Het verscheen in 1960 en groeide uit tot een van de grootste countryklassiekers ooit.
Als je bent opgegroeid in de jaren zestig of zeventig, herken je de warme stem van Jim Reeves waarschijnlijk meteen.
Een wereldsucces uit 1960
Met He’ll Have to Go won Jim Reeves niet alleen de harten van countryfans, maar ook van het grote publiek. De single stond bovenaan de countrylijsten en scoorde ook buiten het genre enorm.
Zijn kalme, warme bariton en de eenvoudige maar emotionele tekst lieten een blijvende indruk achter bij miljoenen luisteraars.
Ontstaan uit een echt telefoongesprek
Het verhaal achter het nummer springt eruit. Songwriters Joe en Audrey Allison werden geïnspireerd door een man die in een café wanhopig met zijn geliefde aan het bellen was.
Daardoor groeide de iconische openingsregel “Put your sweet lips a little closer to the phone” uit tot een van de meest herkenbare zinnen in de countrymuziek.
Jim Reeves gaf countrymuziek een nieuw gezicht
Jim Reeves stond bekend als ‘Gentleman Jim’. Met zijn ingetogen, stijlvolle manier van zingen maakte hij country toegankelijk voor een veel breder publiek.
Zijn succes tilde hem naar internationale roem en hij droeg sterk bij aan de wereldwijde doorbraak van de Nashville Sound.
Een tragisch slotakkoord
Zijn opmars kwam helaas abrupt tot stilstand. In 1964 verongelukte hij op slechts 40-jarige leeftijd bij een vliegtuigcrash.
Toch bleef zijn muziek leven. He’ll Have to Go is nog steeds te horen op de radio, duikt vaak op in films en series en wordt gezien als een van de mooiste countrysongs ooit.
Ook artiesten als Elvis Presley waagden zich later aan een eigen versie, maar voor veel fans blijft de interpretatie van Jim Reeves onovertroffen.
Meer dan zestig jaar later raakt de warme klank van He’ll Have to Go nog altijd miljoenen muziekliefhebbers. Een tijdloze klassieker die moeiteloos overeind blijft.
Wil je meer nieuws, kijk op kijknieuws.nl.
