Je kind wil alleen merkkleding? 7 budgettips die echt werken

Opvoeden is niet altijd simpel, zeker niet als geldzaken meespelen. Voor Liset, een alleenstaande moeder van drie, is dat de laatste tijd extra voelbaar. Haar achttienjarige zoon Dinand zit vol in de puberteit en wil per se in merkkleren lopen om niet buiten de groep te vallen.

Ze snapt heel goed dat Dinand erbij wil horen en zich via kleding wil laten zien. Alleen rekt haar portemonnee niet zover mee. Dat bleek wel toen hij helemaal blij een winterjas van ruim tweehonderd euro aanwees; zo’n bedrag kan Liset simpelweg niet neerleggen.

Ze is bang dat hij zich buitengesloten gaat voelen omdat zijn vrienden dat soort dure spullen wél dragen, en dat dat aan zijn zelfvertrouwen knaagt. Daarom koos Liset voor openheid: samen gingen ze zitten om de financiële realiteit door te nemen.

Door hem te laten zien wat er binnenkomt en wat er meteen weer uitgaat, hoopt ze dat hij snapt waarom sommige aankopen simpelweg niet kunnen. Met die eerlijkheid wil ze hem ook leren wat geld waard is en hoe je wensen in perspectief zet.

Maar Liset wilde niet alleen ‘nee’ verkopen. Ze bedacht iets waarbij Dinand zelf mee kan sturen: een bijbaan. Daarmee kan hij z’n eigen kleding deels bekostigen, en tegelijk werken aan zelfstandigheid en een gezonde werkmentaliteit.

Handige oplossingen en duurzame levenslessen

Daarnaast kwam ze met een slim alternatief: tweedehands merkkleding. Ze liet Dinand zien hoe je via Vinted, Marktplaats en allerlei groepen op social media prima spullen kunt scoren voor een fractie van de nieuwprijs. Zo kan hij zijn look behouden zonder dat het huishouden financieel in de knel komt.

Met die aanpak hoopt Liset dat hij leert omgaan met teleurstellingen en een goede middenweg vindt tussen wat hij wil en wat haalbaar is. Volgens haar zijn dit juist de lessen die tellen: omgaan met geld, verantwoordelijkheid nemen en creatief oplossingen zoeken.

Liset past zich ondertussen steeds aan wat het ouderschap van haar vraagt, en blijft pal achter haar kids staan. Ze wil een thuis waar Dinand en zijn zusjes kunnen groeien en hun eigen pad ontdekken, ook als het financieel soms krap is.

Maar opvoeden gaat niet alleen over geld. Liset hecht net zo veel waarde aan Dinands sociale ontwikkeling en zelfbeeld. Ze moedigt hem aan om dicht bij zichzelf te blijven en een identiteit op te bouwen die niet hangt aan labels. Ze praat met hem over hoe echte vriendschappen draaien om wie je bent en hoe je je gedraagt, niet om wat er op je jas staat.

Met zulke gesprekken wil ze hem laten voelen dat echte vriendschap en eigenwaarde losstaan van spullen. Ze prikkelt hem ook om zijn talenten te ontdekken — sport, kunst, noem maar op. Als hij meer energie stopt in dingen waar hij blij van wordt en goed in is, stijgt zijn zelfvertrouwen vanzelf.

Kortom: Liset doet er alles aan om haar kinderen met warmte, begrip en praktische hulp te begeleiden. Ze wil hen laten zien dat geluk niet in prijskaartjes zit, maar in wie je bent en wat je onderneemt. Met die levenslessen hoopt ze dat ze leren om slim, creatief en verantwoordelijk om te gaan met wat het leven op hun pad brengt.