Vijftigplussers herkennen dit meteen: weet jij nog wat er écht in de klas gebeurde?

Hoe het alledaagse leven veranderde

Weet je nog hoe alles ging voordat slimme uitvindingen hun intrede deden? Voor veel vijftigplussers voelt dat bijna als een compleet andere tijd. Hoe we nu met elkaar praten via internet en smartphones lijkt totaal niet op vroeger. Reizen is zo moeiteloos geworden dat zelfs de verste plekken bereikbaar zijn. Ook onze kijk op gezondheid, diversiteit en het milieu is flink verschoven. Al met al is het dagelijks leven behoorlijk op de schop gegaan.

In de periode van de klassieke houten schoolbanken lag er op bijna elke tafel een klein hulpmiddel dat je schrijfgerei binnen handbereik hield. Het hoorde bij de routine van elke dag: aantekeningen maken, opdrachten uitwerken. Je ziet het nog maar zelden, maar het brengt meteen de sfeer terug van een tijd waarin schrijven met pen en inkt de normaalste zaak van de wereld was.

School: terug in de tijd

In de 19e en vroege 20e eeuw hadden schooltafels vaak een ingebouwd inktpotje. In klaslokalen over de hele wereld was dat de standaard. Wat leuke weetjes over die praktijk:

Inktpotjes: Ze werden vaak “inktwellen” genoemd en waren gemaakt van glas, keramiek of metaal. Ze pasten precies in een uitsparing van het lessenaartje.

Schrift en kalligrafie: Door met inkt te werken, stimuleerde je het handschrift en het oefenen van kalligrafie, want de vulpen was het belangrijkste schrijfinstrument.

Vlekken door inkt: Het gebruik ervan zorgde geregeld voor spetters en vlekken op kleding en papier, wat soms best onhandig was.

Een tijdsymbool: Tegenwoordig staan inktpotjes symbool voor de traditionele schoolcultuur en het belang van geschreven communicatie, van vóór de digitale revolutie in het onderwijs.