Spannende dagen voor Mariska vlak voor een mijlpaal
Frans Bauer laat weten dat zijn vrouw Mariska recent opnieuw in het ziekenhuis belandde, precies in de aanloop naar haar vijftigste verjaardag. Het was amper een week voor die datum, dus de timing kon nauwelijks lastiger. In een open gesprek met het blad Privé vertelt Frans hoe heftig die dagen voor hen voelden.
Het ging om een kort ziekenhuisverblijf. De artsen wilden haar klachten goed volgen en besloten daarom tot extra controles. Mariska kampte al langere tijd met rugpijn. In het begin dacht ze dat het vanzelf wel zou verdwijnen en dat het erbij hoorde.
Net als zovelen ging ze gewoon door met alles wat moest gebeuren. Maar de pijn bleef opspelen en zakte niet weg. Op een bepaald moment was het klaar en klopte ze toch aan bij de dokter. Achteraf bleek dat absoluut de juiste stap.
Extra check-ups en onderzoek in het ziekenhuis
Volgens Frans draaide het vooral om duidelijkheid. De artsen namen haar klachten serieus en wilden niets over het hoofd zien. Dat gaf ergens rust, maar zorgde thuis ook voor spanning, zeker zo vlak voor haar verjaardag.
Tijdens haar verblijf is er uitgebreid onderzoek gedaan. Er werd onder meer een scan van haar rug gemaakt om bijvoorbeeld een hernia uit te sluiten. Je weet hoe dat gaat: wachten op zo’n uitslag duurt eindeloos, ook als je probeert nuchter te blijven.
Uiteindelijk kwam er opluchting. Er werd geen ernstige oorzaak gevonden, liet Frans weten. Na een paar dagen mocht Mariska weer naar huis. Wel kreeg ze het advies om het voorlopig rustiger aan te doen en goed te blijven luisteren naar haar lichaam. Voor iemand die gewend is om door te pakken, is dat best even schakelen.

Terugblik op een eerdere tegenslag met haar gezondheid
Het is niet de eerste keer dat de gezondheid van Mariska voor onrust zorgt. Vier jaar geleden kreeg ze een herseninfarct, iets wat hun leven behoorlijk op zijn kop zette. In het programma Frans & Mariska, Stellen op de Proef vertelden ze daar eerder openhartig over.
Mariska beschreef hoe ze tijdens het autorijden voelde dat er iets misging. Ze wilde iemand bellen, maar praten lukte ineens niet meer zoals het moest. Haar voornaam kwam er nog uit, maar bij haar achternaam hield het op. Dat moment staat in haar geheugen gegrift en liet meteen zien dat het serieus was.
Omgaan met restklachten en grenzen
Hoewel ze knap herstelde, merkte Mariska daarna dat haar energieniveau anders is dan voorheen. Dat heeft gevolgen voor haar dagindeling en hoe ze werkt. Tijdens tv-opnames voelde ze regelmatig hoe zwaar het kon zijn: na een volle dag moet de volgende dag vaak op de rem.
In Weekend vertelde ze dat ze veel bewuster met haar grenzen omgaat. Luisteren naar je lichaam klinkt simpel, maar als je gewend bent altijd maar door te gaan, vraagt dat om discipline. Inmiddels weet ze dat rust pakken net zo belangrijk is als in beweging blijven.
Frans staat naast haar in dat proces. Hij ziet hoeveel ze geeft, ook als niemand het merkt. Samen zoeken ze naar een tempo dat past bij haar belastbaarheid en het gezinsleven. Balans is het sleutelwoord, en die bouwen ze stap voor stap op.
Op weg naar haar vijftigste verjaardag
Ondanks de zorgen is er ook genoeg om naar uit te kijken: op 26 januari wordt Mariska vijftig. Dat voelt extra bijzonder na alles wat ze de afgelopen jaren heeft meegemaakt. Ze heeft zelfs een vrolijke wens: een vliegtuig met een groot spandoek waarop “Mariska 50” staat. Alleen al dat idee tovert een lach op haar gezicht.
Of die wens uitkomt, houdt Frans nog even in het midden. Hij grapt dat hij zijn lippen stijf op elkaar houdt, hoe lastig hij dat ook vindt. Snel genoeg zal duidelijk worden of er iets spectaculairs door de lucht zoeft.
Voor nu overheerst dankbaarheid: de onderzoeken leverden geen ernstige verklaring op, Mariska is thuis en ze kunnen samen vooruitkijken. De afgelopen jaren hebben hun blik op gezondheid veranderd; kleine signalen nemen ze sneller serieus. Met die inzichten, en omringd door familie en liefde, voelt die vijftigste verjaardag als de start van een nieuw hoofdstuk waarin rust, herstel en genieten centraal staan.



